"สถานีชาร์จอยู่ตรงหน้า แต่สายเคเบิลอยู่ไกลเกินเอื้อม" — ปัญหาความเหลื่อมล้ำระหว่างเมืองและชนบทในการกระจายโครงสร้างพื้นฐานการชาร์จที่ไม่เท่าเทียมกันของประเทศไทย

ถึงชาวเน็ตไทยทุกท่าน เคยเจอกับสถานการณ์แบบนี้ไหมครับ: แผนที่แสดงให้เห็นสถานีชาร์จไฟใกล้เคียงอย่างชัดเจน แต่พอขับไปถึงกลับพบว่าสถานีเหล่านั้นอยู่ชั้นใต้ดินของห้างสรรพสินค้า มีรถยนต์ที่ใช้น้ำมันจอดอยู่ หรือไม่ก็มีปลั๊กที่ไม่เข้ากัน? ที่น่าหงุดหงิดยิ่งกว่าคือ ในขณะที่สถานีชาร์จไฟมีมากมายในกรุงเทพฯ และเชียงใหม่ แต่คุณอาจขับรถไปหลายร้อยกิโลเมตรผ่านนครราชสีมา อุดรธานี หรือชนบททางใต้โดยไม่พบสถานีชาร์จไฟเร็วเลยสักแห่ง

นี่คือความจริงที่น่าขันที่สุดของรถยนต์ไฟฟ้าในประเทศไทย: สถานีชาร์จไฟ "มองเห็นได้ แต่ใช้งานไม่ได้"

ประการแรก พื้นที่ในเมืองมีสถานีชาร์จหนาแน่นเกินไป ในขณะที่พื้นที่ชนบทแทบไม่มีเลย ปัจจุบัน สถานีชาร์จสาธารณะในประเทศไทยกว่า 70% กระจุกตัวอยู่ในกรุงเทพฯ และพื้นที่โดยรอบ ในขณะที่น้อยกว่า 5% อยู่ในพื้นที่ชนบททางภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคใต้ หลายจังหวัดมีสถานีชาร์จแบบช้าเพียงหนึ่งหรือสองแห่ง ซึ่งมักจะเสียบ่อย คุณอาจบอกว่าการซื้อรถยนต์ไฟฟ้าเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมและประหยัดเงิน แต่คนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ชนบทไม่มีแม้แต่ "อิสระในการชาร์จ"

ประการที่สอง ปัญหา "ระยะทางสุดท้าย" กลายเป็นเรื่องตลก สถานีชาร์จหลายแห่งตั้งอยู่ในห้างสรรพสินค้าและโรงแรมหรู ซึ่งเข้าถึงไม่ได้หลัง 22.00 น. เมื่อปิดทำการ บางแห่งต้องใช้แอปพลิเคชันพิเศษ ซึ่งเข้าถึงไม่ได้ในพื้นที่ชนบทที่มีสัญญาณเครือข่ายไม่ดี ที่แย่ไปกว่านั้น สถานีชาร์จบางแห่งมีสายเคเบิลสั้นมาก ทำให้ผู้ขับขี่พบหลังจากจอดรถแล้วว่าสายเคเบิลไปไม่ถึงพอร์ตชาร์จ

ประการที่สาม ช่องว่างระหว่างเมืองและชนบทกำลังสร้างความเหลื่อมล้ำใหม่ๆ ผู้อยู่อาศัยในเมืองได้รับประโยชน์จากค่าใช้จ่ายในการใช้งานรถยนต์ไฟฟ้าที่ต่ำ ในขณะที่ผู้อยู่อาศัยในชนบทยังคงต้องพึ่งพาน้ำมันเชื้อเพลิงราคาแพง หากไม่มีการติดตั้งสถานีชาร์จเร็วอย่างรวดเร็วตามทางหลวงแผ่นดิน โรงพยาบาลชุมชน และร้านสะดวกซื้อ การใช้รถยนต์ไฟฟ้าจะยิ่งทำให้ความล้าหลังในชนบทเลวร้ายลงไปอีก

อย่าปล่อยให้สถานีชาร์จกลายเป็นเพียงสิ่งประดับตกแต่งในเมือง รัฐบาล ผู้ผลิตรถยนต์ และหน่วยงานด้านพลังงานต้องทำงานร่วมกันเพื่อกำหนดให้สถานีชาร์จใหม่ครอบคลุมถนนทุกสายในระดับอำเภอ ใช้มาตรฐานการเชื่อมต่อ ขยายสายเคเบิล และให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง มิเช่นนั้น รถยนต์ไฟฟ้าในประเทศไทยจะไม่มีวันก้าวข้ามช่องว่างที่ "มองเห็นได้แต่เข้าไม่ถึง" นั้นได้